Begraven of cremeren of…?

Waar kiest iemand voor? Een van de eerste keuzes na een overlijden is die tussen begraven of cremeren. Weet u niet wat de wens van de overledene was? Dan kunt u als nabestaande zelf bepalen waar u zich het prettigst bij voelt.

Mensen kiezen voor een begrafenis omdat er dan voor langere tijd een tastbare gedenkplek is. Het gevoel dat het lichaam van de overledene nog ergens is kan de nabestaanden troost bieden. Vaak kiest men voor een begraafplaats waar al één of meer familieleden begraven liggen of valt bijvoorbeeld de keuze op een begraafplaats met een bepaalde sfeer.

In Nederland kiest momenteel ongeveer 40% voor een begrafenis en 60% voor een crematie. Na de crematie beslissen de nabestaanden wat er met de as gebeurt. De as kan men meenemen naar huis, of worden verstrooid op een dierbare plek. Een andere keuze is om de urn bij te zetten in een urnengraf, urnenmuur of deze laten bijzetten in een bestaand graf. 

Begraven

Op de meeste begraafplaatsen zijn verschillende soorten graven beschikbaar. U kunt kiezen voor een algemeen graf of een particulier graf. Bij een particulier graf, vaak ook eigen graf of familiegraf genoemd, heeft u meer keuzemogelijkheden met betrekking tot bijvoorbeeld de looptijd en de plaats van het graf op de begraafplaats.

Veel begraafplaatsen hebben een apart islamitisch of joods gedeelte. Voor de graven van kinderen en baby’s zijn er vaak aparte kinderhofjes.

Natuurbegraven

Natuurbegraven is eeuwig begraven in de vrije natuur. Op een reguliere begraafplaats liggen graven in rechte rijen langs vaak verharde paden. Op een natuurbegraafplaats liggen graven in willekeur op plaatsen verspreid over het natuurgebied. Tussen de graven is meer ruimte, er zijn geen hekken of afrasteringen en ook geen speciaal vervaardigde grafstenen. Graven worden soms gemarkeerd met zwerfkeien, kleine houten bordjes of boomstamschijven. De grafrechten worden eeuwigdurend (voor tenminste 100 jaar) afgekocht en omdat het graf opgaat in de natuur is er geen onderhoud nodig. Natuurbegraafplaatsen hebben in het algemeen eisen aan het materiaal wat bij de uitvaart gebruikt wordt in verband met hun duurzaamheidsuitgangspunten.

Cremeren

De afscheidsbijeenkomst bij een crematie kan plaatsvinden in de kerk, de aula van het crematorium of een andere uitvaart locatie. De daadwerkelijke crematie vindt vrijwel altijd aansluitend aan de bijeenkomst plaats. De naasten mogen de overledene naar de ovenruimte begeleiden en ook bij de invoer in de oven aanwezig zijn als ze dit willen.
Het crematorium kent aan iedere overledene een nummer toe. Op de kist legt men net voor de invoer in de oven een steentje met dit nummer. Tijdens de crematie blijft dit steentje in de oven en later ook bij de as zodat de identiteit van de overledene gewaarborgd blijft. Het crematieproces duurt ongeveer anderhalf uur. Daarna wordt de as gezuiverd van eventuele (edel)metalen.

De opbrengst van deze metalen gaat naar het C.J. Vaillantfonds, het goededoelenfonds van de Landelijke Vereniging van Crematoria.

Het is wettelijk bepaald dat de as minimaal 1 maand in het crematorium blijft. De as mag kosteloos tot 6 maanden in de bewaarruimte van het crematorium blijven zodat u alle tijd heeft om een asbestemming te kiezen.

Ter beschikking stellen van de wetenschap

Een andere mogelijkheid is om uw lichaam ter beschikking van de wetenschap te stellen. Dit is een besluit wat bij leven genomen en voorbereid moet worden.

Direct na het overlijden moet het instituut waarmee u deze afspraak heeft gemaakt ingelicht worden en zij zullen het lichaam dezelfde dag laten ophalen. Er is dan geen tijd om nog een afscheid met dierbaren te organiseren.

Een herdenkingsbijeenkomst later, in welke vorm dan ook, biedt nabestaanden dan een moment om stil te staan bij het leven van de overledene.

Vaak zal, na het melden van het overlijden het instituut waarmee deze afspraak is gemaakt, in dank deze afspraak nakomen. Het kan ook zijn, dat zij het lichaam op dat moment weigeren. Dat kan bijvoorbeeld afhangen van de conditie van het lichaam of omdat er geen plek is.

Dan zal er een uitvaart moeten plaatsvinden. Het opzeggen van een uitvaartverzekering is dus niet aan te raden.